Voorbereiding

Aan elke reis gaat een stukje voorbereiding vooraf, zeker als het een wandelreis betreft. Welke route gaan we lopen, hoeveel km per dag, waar starten we en waar gaan we overnachten? Dit keer werd het de Westweg.

Ons originele plan was om weer terug te gaan naar Schotland, maar omwille van tijdgebrek (en gebrek aan training) kozen we er, na een hoop uitzoekwerk, voor om op de Duitse Westweg te gaan lopen. Bij het uitzoeken maken wij veel gebruik van het blog van Piet Smulders. Hij heeft er zijn hobby van gemaakt om wandelroutes uit te zoeken, ze in etappes te verdelen en zijn ervaringen erover te plaatsen.

De gehele Westweg is 285 kilometer en begint in Pforzheim en eindigt in Basel. Het zuidelijke deel van de route staat bekend als het mooiste deel. Wij kozen ervoor om te starten in Hausach en te eindigen in de buurt van de Feldberg. Dit startpunt kozen we bewust omdat hier een treinstation zit wat goed bereikbaar is, achteraf bleek deze startplaats niet slimste keuze, maar hierover zo meteen meer.

Google vertelde ons dat we in de buurt van de Feldberg een bus konden pakken om ons naar het dichtstbijzijnde treinstation te brengen. Vanaf daar zou het een makkie zijn om terug te komen bij de auto in Hausach.

Gevriesdroogde maaltijden besteld, nieuwe slaapzak gehaald, gas aangevuld en de tassen gepakt. Klaar voor vertrek, op naar de Westweg!

Dag 1: Nederland – Hausach – Schonach (20km)

Na een uur of 6 rijden kwamen we aan in Hausach waar we de auto gratis bij het treinstation konden parkeren. (We zagen nergens betaalautomaten dus daar gingen we gemakshalve maar vanuit) Na onze waterzakken gevuld te hebben in de stationshal was het tijd om de rugzakken om te hangen en te gaan. Na een korte wandeling door het dorp startten we met een klim naar het ‘Fort’ van Hausach. Deze klim was knap steil en zou de toon zetten voor de wandeling de rest van de dag. Tijdens deze 20km lange etappe klommen we van zeeniveau naar ongeveer 970 meter hoogte. Gelukkig waren we allemaal zo slim geweest om een stuk lichter te pakken dan afgelopen jaar in Schotland. Tijdens het gewone wandelen merk je 1 kilo meer of minder niet echt, maar bij het maken van hoogtemeters lijkt elke kilo er 1 teveel.

Vanaf het begin besloten we weer zoveel mogelijk hetzelfde pauzeregime aan te houden als vorig jaar in Schotland. Dus 50 minuten lopen en dan 10 minuten rust. Dit is superhandig als je met een grotere groep loopt, omdat je exact weet wanneer je weer gaat lopen. Dit voorkomt dat de één z’n warme trui al uit heeft gedaan en zijn rugtas al om heeft terwijl een ander nog lekker dik ingepakt zit te lurken aan zijn warme bak koffie.

Na een biertje gedaan te hebben in Hotel Schöne Aussicht liepen we de laatste paar km en besloten in het bos op zoek te gaan naar een plek om onze tenten op te zetten. Vlak, beschut en niet te veel in het zicht. Je mag immers officieel niet wildkamperen in Duitsland.

Wat tips voor als je gaat wildkamperen:
  • Investeer tijd in het vinden van een goede spot. Slaap heb je nodig!
  • Haal zoveel mogelijk takjes, dennenappels en andere voorwerpen van je plek af. Je gaat ze uiteindelijk zelfs door je matje heen voelen.
  • Leg je tassen verhoogd neer met je regenhoes eroverheen. Zo liggen ze veilig, droog en nemen ze geen ruimte in je tent in.
Dag 2: Schönach – Furtwangen (25km)

De etappe van deze dag beloofde een stuk makkelijker te worden dan de eerste dag op de Westweg. Weinig hoogtemeters en we konden een stuk vroeger starten omdat we niet eerst 6 uur in de auto hoefden te zitten. Tijdens het wandelen wisselden dichte bossen en open velden elkaar af en af en toe was er wat bebouwing zichtbaar. We hadden fantastisch weer waardoor we het hele stuk in korte broek en korte mouwen konden lopen. Super lekker natuurlijk, maar het brengt wel een nadeel met zich mee. Je zweet meer, dus ook in je schoenen. En natte voeten verhogen de kans op blaren ernstig. Dus elke pauze werkten we trouw de volgende handelingen af: Schoenen uit – sokken uit – voeten droogmaken – talkpoeder op voeten – schone sokken aan – schoenen aan – natte sokken aan tas vastmaken. Dit klinkt misschien wat overdreven, maar ondanks het warme weer heeft niemand van ons een blaar opgelopen, dus het zal toch wel ergens goed voor zijn…

Voor de lunch besloten we te stoppen bij Berggasthof Brend. Dit hotel/restaurant ligt op ongeveer 1150 meter hoogte en geeft dan ook een prachtig uitzicht over de omgeving. Ergens in de verte dachten we wat sneeuw te zien liggen bovenop een berg. Navraag bij de ober leerde ons dat dit de Feldberg was en dat er inderdaad nog sneeuw lag. Bizar dat de berg nog zo ontzettend ver weg leek, terwijl we over 2 dagen op de top zouden staan.

Na heerlijk te hebben gegeten liepen we door naar het eindpunt van die dag. Het zoeken naar een geschikte kampeerspot bleek daar wat lastiger. (De etappe was bedacht voor hotels/B&B) Maar na wat zoeken vonden we eigenlijk direct naast de Westweg een grasveld wat een paar meter hoger lag waardoor we nagenoeg uit het zicht konden staan. Na onze tenten te hebben opgezet besloten we voor het avondeten een biertje te doen in de Kalte Herberg welke op een kleine 100 meter afstand lag. Tijdens het borrelen vertelde de eigenaar meerdere malen dat hij ook een kampeerveld had waar we konden staan, dus mocht je niet willen wildkamperen kun je daar ook terecht.

Dag 3: Furtwangen – Titisee (23km)

Omdat het de vorige avond in de Kalte Herberg niet bij 1 biertje was gebleven stonden we wat later op dan normaal. Gelukkig bleek het weer heerlijk weer om te wandelen. De etappe van vandaag zou een klein beetje klimmen worden met daarna een lang eind dalen om uiteindelijk in Titisee uit te komen. Bossen, weilanden, vergezichten en uiteindeljk zicht op de Titisee. Waar we op de eerste 2 dagen bijna geen mensen waren tegengekomen liep Titisee vol met toeristen. In het dorp, langs het meer, is een soort natuurpark waar de locals en toeristen komen om te hangen, drinken en te relaxen. Wij besloten langs de waterkant ook even te genieten van een goed Duits biertje alvorens de laatste kilometers naar onze slaapplek te maken.

Na te zijn bijgekomen van de wandeling besloten we de laatste uren daglicht te gebruiken om een plek in het bos te zoeken om te overnachten. Vooraf hadden we hier niet echt naar gekeken, dus uiteindelijk werd het nog een aardig stukje lopen met een flinke klim erin. Maar de moeite loonde want we vonden een mooie plek aan de rand van het bos. Tenten opzetten, kampvuur aan, water koken en daarna genieten van wat ‘heerlijke’ gevriesdroogde maaltijden.

Dag 4: Titisee – Feldberg – Hausach

Omdat het nog maar 20 kilomter tot onze eindbestemming, de Feldberg, was hadden we besloten om bijtijds op te gaan zodat we dezelfde dag nog terug konden reizen naar Hausach. Dus vroeg uit de veren en vroeg starten met lopen. De etappe zou niet heel lang zijn, maar omdat de top van de Feldberg op 1493 meter lag beloofde het toch een redelijk zware dag te worden. Zeker omdat de afgelopen 3 dagen al redelijk hun tol begonnen te eisen op mijn lichaam. Niet trainen en dan elke dag ruim 20 kilomter lopen door de bergen bleek niet de beste keus. Na een hele ochtend te hebben geklommen kwamen we uiteindelijk aan op de top en inderdaad, de sneeuw die we 2 dagen daarvoor hadden gezien bleek er nog te liggen!

De Feldberg is blijkbaar ook het ideale zondagsuitstapje voor de bewoners uit de omgeving. Hier zagen we meer mensen dan dat we de afgelopen 3 dagen bij elkaar hadden gezien. Na korte tijd op de top te hebben doorgebracht, het was koud en waaide hard, besloten we in de dichtstbijzijnde berghut te lunchen om vervolgens af te reizen naar Hausach.

Halverwege de afdaling van de Feldberg zit een bushalte waarvandaan een bus naar Titisee treinstation rijdt. Vanaf daar hebben wij treinen gepakt naar Freiburg, Offenburg en uiteindelijk Hausach. Deze hele rit kost je ongeveer 18 euro.

Na aangekomen te zijn in Hausach moesten we nog op zoek naar een spot om te kamperen. En bij gebrek aan wat beters besloten we onze tent maar op te zetten bij het Fort waar we ons avontuur waren begonnen. Zoveel mogelijk uit het zicht zetten we onze tentjes op en brachten de rest van de avond door in het ‘bruisende’ centrum van Hausach. Met een pizza en een welverdiend biertje proosten we op het einde van onze trip over de Westweg.

Tot slot
  • De route van de Westweg staat overal goed aangegeven, verkeerd lopen kan bijna niet. Dus je hoeft ook niet perse een kaart aan te schaffen.
  • Wij zijn onderweg geen winkels tegengekomen. Zorg dus dat je voldoende voeding bij je hebt.
  • Er zijn genoeg restaurants/hotels om je water bij te vullen, maar zorg wel dat je minimaal 2 liter mee kunt nemen, want bijvullen is niet op elke straathoek mogelijk.
  • Wildkamperen mag officieel niet, maar is prima mogelijk. Respecteer de natuur, laat geen rommel achter en niemand maakt zich waarschijnlijk druk over jouw kleine tentje.
Patrick
Auteur

Nadat ik mijn eerste backpack-reis naar Thailand maakte was ik verkocht. Ook ben ik niet vies van een fysieke uitdaging, dus dit probeer ik ook zoveel mogelijk te doen als ik op reis ben!

Schrijf een reactie